Foto van de site www.corvos.nl. U vindt deze site via onze LINKS onder de keuzemogelijkheid fotografi.

 Hallo Bart, Onderstaand heb ik naar eer en geweten een antwoord op alle vragen gegeven. Succes. Met vriendelijke groeten, Cor Vos Meneer Vos. U bent met name bekend van fotografie in de wielrennerij. Doet u daarnaast nog meer?
Ja, maar de hoofdzaak is natuurlijk fotografie. Ik run samen met mijn vrouw een fotopersbureau waar nog enkele fotografen en correspondenten werkzaam zijn. We hebben daarbij 5 mensen in dienst en hebben over de hele wereld correspondenten. Behalve wielrennen ben ik ook dagblad fotograaf.
Wij kennen u zo langzamerhand als een monument in de wielerfotografie. Vanwaar die belangstelling voor het wielrennen?
Dat komt doordat ik tot 1968 zelf heb gewielrend. Door een valpartij heb ik helaas het actieve wielrennen moeten beëindigen. De valpartij leverde desastreuze gevolgen op (zwaar hersenletsel). Daarna heb ik het fotograferen hobbymatig opgepakt. Het wielrennen had daarbij direct, vanwege mijn historie daarin, mijn belangstelling. Overigens ben ik dit gaan uitbouwen en ben ik van fulltime amateur zo ineens in de professionele fotografie gerold. Ik ben heden ter dagen ook niet meer sportief bezig. Ik loop nog ongeveer anderhalve meter per dag en dat is het dan.
Hoe lang bent u al actief?
Tja, waar blijft de tijd. Nu al weer zo’n 37 jaar. In 1970 publiceerde ik mijn eerste foto.
De perfecte foto; bestaat die en heeft u die al eens gemaakt?
De perfecte foto moet nog gemaakt worden. Als je niet onder dit motto werkt val je in slaap. Je moet dus nooit tevreden zijn bedoel ik daarmee te zeggen. Een foto is goed als hij gepubliceerd wordt over een groot aantal kranten. Vroeger zeker, nu met de digitale fotografie wordt dat echt een stuk moeilijker. Er zijn nu teveel fotografen die "gemakkelijk" lees digitaal werken en hun foto's via internet verspreiden.
Wat is het geheim van de (bijna) perfecte foto. Daarmee bedoel ik niet de belichting e.d., maar hoe bepaalt u of u er op het juiste moment bent? Is dat sprake van ervaring, inzicht of ook geluk?
Op het juiste moment op de juiste plaats zijn helpt natuurlijk. Dan nog de juiste belichting en dat is al wat moeilijker. De rest is het geluk zoals dat van de goede doelman die iedere bal tegen de lat c.q. paal ziet belanden. Bij ons betekent dit dat je ook een soort keepersgeluk nodig bent.
Voor iedereen - en zeker voor ons als wielerliefhebber - is de Tour de France het hoogtepunt van het jaar. Wat maakt dit evenement voor u zo speciaal?
Voor mij is de Tour de France na 31 jaar nog steeds een normale wielerwedstrijd. Doordat de media in groten getale aanwezig is en het bijna van start tot finish live wordt uitgezonden en door miljoenen mensen wordt bekeken, is het wel wat specialer dan b.v. De omloop van Veenwouden of zo. Je moet er erg goed opletten om alle nieuwtjes ter plekke tot je te krijgen. Door een veelvoud aan informatie is het thuis allemaal wat gemakkelijker te volgen dan ter plaatse. Soms weet je niet eens meer wat voor dag het is. Zo ben je met je vak bezig.
Dan zien wij de renners met een rotgang naar beneden gaan. U zit / zat op de motor als bijrijder. Is dat hachelijk voor de bijrijder, want u moet dan ook nog hier en daar een foto maken.
Afdalen lijkt gevaarlijk. Maar er is meer kans op vallen met de motor tijdens een beklimming. Door het opdringerige publiek is er een grote kans dat iemand omkijkt naar de voorbijrijdende renners en niet op de motor let die met een slap gangetje van misschien 20 km per uur en slippende koppeling de renners volgt. Een botsing is dan snel onvermijdbaar en hou dan als motard je motor maar eens in bedwang.
Vaak is het heerlijk warm in de TdF. U verslaat ook andere wedstrijden. Ik kan me voorstellen dat bij slecht weer het geen pretje is om op een motor te moeten zitten. Hoe voorkomt u dat u b.v. door kou e.d. verkrampt?
Tegen koude is wat te doen. Tegen regen ook, maar het wordt anders als het koud is en regent. Vooral in de voorjaarsklassiekers en in de najaarswedstrijden wil het nog wel eens spoken. In Zürich regent het bijna altijd. Hou dan je camera's maar eens droog. Lastig.
Wanneer is voor u het werk ten einde. Ik bedoel hiermee b.v. tijdens de TdF. De renners finishen maar dan moet de zaak nog wel naar de media. Hoe doet u dat nu, hoe deed u dat vroeger.
Vroeger in de goede oude tijd moest er veel harder gewerkt worden. Films ontwikkelen, foto's afdrukken en dan analoog verzenden. Een kleurenfoto ging analoog in 28 minuten naar Nederland. Nu in het Digitale tijdperk met duizend maal betere kwaliteit in amper 10 seconden. Een camera met een computer is tegenwoordig voldoende.
Laatste vraag. Dit geldt voor alle beroepen. Waar haalt u de motivatie uit om dat te doen wat u doet en hoe lang blijft het spannend?
In dit vaak moet een vorm van hobbyisme zitten. Alle dagen naar Feyenoord-Ajax gaat ook vervelen. De afwisseling houdt je op de been. Verre reizen laat ik nu aan anderen over, hoewel . . . op 16 februari reis ik af naar de Ronde van California.

O ja Bart. Op 23 febr. ben ik dus niet aanwezig. Mijn vrouw Carla komt de foto maken bij Jan Janssen.