Ron in dienst van TVM

Beste Rob. Profwielrenner geweest dus. Kan je jouw carrière als wielrenner in het kort beschrijven?
Ik ben begonnen met wielrennen op 17 jarige leeftijd bij de Junioren. Bij de junioren won ik wel mijn eerste trainingswedstrijd maar  in de echte wedstrijden kwam ik toch wel veel ervaring tekort. In het eerste jaar viel ik ook nog vijf maal. Het tweede jaar ging het stukken beter. Ik werd kampioen van Overijssel en werd 2e op het Nederlands Kampioenschap in Limburgse Epen. Toen ik overstapte naar de amateurs moest ik in feite ook al kiezen voor het wielrennen of de studie. In die tijd waren de topamateursteams in feite semiprofs. Ik koos ervoor om eerst mijn studie aan de Hogere Landbouw School af te maken. Deze studie was moeilijk te combineren met het wielrennen, mede door de vele stages en praktijkweken. De eerste vier jaren bij de amateurs waren dan ook wisselend en ik won slechts vier wedstrijden. Toen ik mijn studie afgerond had moest ik wachten op de militaire dienst en kon mij  enkele maanden volledig op het wielrennen storten. Ik reed toen voor de Amstelploeg van Herman Krott en behaalde 12 overwinningen.

Waarom ben je gaan fietsen?
Voorheen voetbalde ik maar de ongemotiveerde instelling van veel teamgenoten brak mij op. Het wielrennen sprak mij altijd al aan en op het moment dat Hennie Kuiper op de l’Alpe d’Huez won in 1977 stond mijn besluit vast. Met vakantiewerk en een krantenwijk heb ik een racefiets bij elkaar gespaard.

Wat heb je als resultaten behaald waardoor je opviel en prof kon worden
In mijn 3e jaar als Amateur won in de Hel van Mergelland en een Klassieker in Zwitserland. In het 4e jaar won ik 2 criteriums. In het 5e en laatste amateurjaar won ik 12 wedstrijden: Syke-Oke-Syke, Rund Um Bonn, Etappe en eindklassement Ronde van Wallonie, Drielandenomloop, daarnaast nog 7 andere wedstrijden, bijna alle solo. Door deze overwinningen en vooral het feit dat ik wel hard kon fietsen was er belangstelling van een aantal profploegen. Ik ben toen met Jos Lammertink naar Transvemij gegaan.

Dan wordt je prof. Waar lagen jouw kwaliteiten?
Ik was een hardfietser en kon in heuvels en het middengebergte redelijk mee. Het eerst jaar was een ervaringsjaar. De ploeg was ook relatief klein maar daardoor kon ik wel het hele programma rijden. Ik reed het eerste jaar bijna alle klassiekers en ook de Ronde van Italie. Het tweede jaar kregen we een goede ploeg met Johan Capiot, Jesper Skibby, Peter Pieters en Phil Anderson. Met Phil Anderson klikte het goed en vanaf de Ronde van Vlaanderen was ik zijn vaste knecht. In feite reed ik zijn hele programma en de meeste wedstrijden in dienst van hem. Dat was een rol die mij wel lag ondanks dat je zelf minder in de publiciteit komt.

Welke grote koersen heb je zoal gefietst
In feite heb ik alle klassiekers meerdere keren gereden, de Ronde van Italie twee keer en de Ronde van Frankrijk één keer.

Van welke trainer / ploegleider heb je het meest geleerd?
Het 2e jaar bij TVM was Patrick Lefevre assistent ploegleider. Hij was een echte persoonlijkheid en hij kon je in de wedstrijd vertrouwen geven waardoor je echt beter ging rijden. De meest markante ploegleider was in datzelfde jaar Lomme Driessens. Het was zijn laatste jaar als ploegleider en we hebben er veel mee gelachen. Maar hij kreeg ook veel dingen voor elkaar. Door zijn aanwezigheid konden wij in alle grote wedstrijden starten.

Hoe was het profwielrennen toen ten opzichte van nu?
Ik ben nu dagelijks met het mooiste materiaal bezig en er is in 20 jaar tijd wel erg veel veranderd, vooral de gewichten zijn flink verlaagd ook is de kwaliteit van de wielen zijn flink verbeterd. Destijds woog een fiets toch wel 10 kg en waren de wielen allemaal nog handgespaakt. Het eerste jaar bij de profs hebben we nog gestemd of we met toeclips zouden rijden of met de Look pedalen. Omdat de meeste renners het niet vertrouwden reden we dat jaar nog met toeclips. Het trainen met hartslagmeters begon toen wel en in het 3e jaar hadden we bij TVM een Belgische atletiektrainer die al heel gericht trainde met strakke schema’s. Dit heeft zich wel verder ontwikkeld met de vermogensmeters maar de ontwikkelingen hierin zijn minder snel gegaan dan ik verwacht had. Ook met de voeding waren wij bij TVM al behoorlijk ver. Wij kregen tijdens de wedstrijden alleen vloeibare koolhydraten en er was permanent een diëtiste van Nutricia bij ons. Ook op dit gebied zie ik niet veel grote veranderingen

Met welke renners trainde je in die tijd en met welke zat je in de ploeg?
Ik trainde het meeste met Jos Lammertink, Hennie Stamsnijder en Gerard Veldscholten. Daarnaast trainde ik ook wel vaak alleen en organiseerde regelmatig trainingskampen in het Sauerland. Bij TVM heb ik o.a.gereden met Phil Anderson, Jesper Skibby, Jos Lammertink, Jacques Hanegraaf, Johan van der Velde, Peter Pieters, Johan Capiot, Ludo de Keulenaer, Eddy Schurer, Dick Dekker, Maarten Ducrot, Jan en Marc Siemons, Jogi Muller en Flip van den Brande.

Je had een betrekkelijk korte carrière in vergelijking met andere profs. Wat ben je na die tijd gaan doen?
In mijn derde jaar kreeg ik tijdens de Ronde van Italie last van mijn rug. Maar omdat ik goed reed moest ik toch mee naar de Ronde van Frankrijk. Achteraf is dit fout geweest want in Oktober werd ik geopereerd en de chirurg zei dat hij nog nooit zo’n grote hernia gezien had. Het laatste jaar reed ik op het vlakke wel weer hard maar in de heuvels en bergen kwam ik niet meer mee. Ik kwam daardoor buiten de vaste kern en reed in feite een B-programma. Het zag er niet naar uit dat het beter zou worden en dan heeft het geen zin om je zelf voor de gek te blijven houden. Ik heb toen besloten om te stoppen en moest opnieuw geopereerd worden aan een 2e hernia. Nadat ik bekend had gemaakt dat ik zou stoppen kreeg ik op één dag drie aanbiedingen met werk: twee in de landbouw en één in de fietsenbranche. Ik heb toen gekozen voor Sales Promoter bij Pariba banden. Hier heb ik 4 maanden gewerkt en toen belde Veltec, destijds Rentmeester, of ik bij hen vertegenwoordiger wilde worden. Dit heb ik 3 jaar gedaan en heb het daarna 10 jaar gecombineerd met het verkoopleiderschap. Drie jaar geleden stond ik voor de keuze of fulltime verkoopleider of fulltime regiomanager. Omdat je als regiomanager grotendeels zelf verantwoordelijk bent voor je resultaat trok mij dit het meeste. In feite dezelfde reden waarom ik destijds als voetballer koos voor het wielrennen als individuele sport.

Je zit nu bij Veltec. Was dat altijd wat je wilde doen?
Toen ik op de Hogere Landbouw School zat wou ik landbouwvoorlichter worden. Bij het woord commercie kreeg ik het al benauwd. Door het wielrennen is dit totaal veranderd. Bij de profs moet je elke dag presteren of je nu kopman bent of knecht. Elke dag hoop je dat de leiding tevreden is en dat je voor de volgende wedstrijd opgesteld wordt. Wat ik nu doe is in feite precies hetzelfde. Op de eerste dag van de maand staat de teller op nul en aan het einde van de maand wordt de balans opgemaakt. Heb ik het budget gehaald, wat gaat goed en wat moet nog beter.

Jullie promoten bepaalde producten / merken. Zijn jullie ook betrokken bij ontwikkelingen?
Wij hebben een aantal eigen merken, zoals Ultima en Concorde. Hier hebben wij als verkopers behoorlijk veel invloed. Bij de merken die wij importeren is dit minder maar de verstandige fabrikanten zijn altijd wel geïnteresseerd naar onze mening. Vooral bij Wilier en Sidi zie je de invloed van Veltec terug.

Wanneer zijn jullie als bedrijf tevreden met klantcontacten?
Tevreden klanten die herhalingsaankopen doen en positief over ons praten. Als er een probleem is moet het opgelost worden maar daarna de blik weer vooruit. Hierbij heb ik het geluk dat ik in het Noorden en Oosten zit, zij hebben in het algemeen een positieve instelling.

Heb je nog een eigen toevoeging over de contacten met onze club?
Het contact met jullie als club was zeer prettig en een voorbeeld hoe het moet. We hebben vroegtijdig een afspraak gemaakt met een reëel stappenplan en dit vervolgens uitgevoerd. Hierdoor is het ook verlopen. Dit interne verschuivingen bij ons ging het niet geheel vlekkeloos maar jullie waren coöperatief in het meedenken voor een oplossing. Dit geeft ook vertrouwen voor de toekomst. Ik hoop dan ook dat de kleding jullie goed bevalt en dat jullie er positief over rondpraten.
Als club maken jullie een hele professionele indruk. De zaken zijn goed georganiseerd en dat zie je ook terug op de site. Ik heb veel contact met clubs en je ziet in het algemeen dat de goede clubs ook goed georganiseerd zijn en blijven groeien met het aantal leden.